Eens per jaar is het de Week van het openbaar onderwijs: onderwijs dat staat voor gelijkwaardigheid, vrijheid en ontmoeting. Daarom vroegen we verschillende mensen in onze organisatie wat voor hen openbaar onderwijs betekent. Zo vertelt Esther Wokke (docent omgangskunde én mentor brugklas) hoe zij zich iedere dag voor 100% inzet om van haar klas een team te maken! Wat vind je zo mooi aan jouw baan in het onderwijs? Het mooiste aan mijn werk als omgangskunde docent en mentor in het VSO is dat ik elke dag mag bijdragen aan de (sociale) groei, zelfregulatie, veerkracht en weerbaarheid van leerlingen voor wie dat niet vanzelfsprekend is.

Juist in het VSO zie ik hoe betekenisvol het is wanneer jongeren ontdekken dat ze invloed hebben op hun eigen gedrag én op de sfeer in de groep. Daarom maak ik van elke klas een team! De ontwikkeling van losse individuen naar een (h)echte groep – en het vieren van alle kleine dagelijkse successen die daarbij horen – dát geeft mijn werk betekenis. Het is de bron van mijn werkgeluk. Wat is voor jou openbaar onderwijs? Openbaar onderwijs betekent voor mij een plek waar iedereen welkom is met al zijn/haar plussen en minnen, met zijn/haar eigen verhaal, achtergrond, talenten en gedrag. In het VSO is die diversiteit enorm zichtbaar en juist daarom is het zo waardevol om binnen het openbaar onderwijs te werken. Onderwijs is voor mij een bindmiddel: een omgeving waarin verschillen niet alleen worden geaccepteerd, maar ook als kracht worden gezien met veiligheid voorop!

Als omgangskunde docent werk ik elke dag aan die inclusieve basis: leerlingen leren luisteren naar elkaar, verschillen respecteren en begrijpen waarom iemand soms ander gedrag laat zien.

Wat zou je willen veranderen aan het onderwijs? Ik zou willen dat er in het onderwijs, en zeker in het VSO, meer structurele ruimte komt voor sociale vaardigheden, groepsvorming en preventief werken aan gedrag. Zie gedrag als vak. Nu reageren we vaak pas als er problemen ontstaan, terwijl ik dagelijks zie dat je met de juiste structuur, voorspelbaarheid, preventie en groepsdynamische “souvenirs” veel kunt voorkomen. Eerst het kind dan de leerling!

Met het werken volgens “Van klas naar team” zie ik hoe jongeren doelgericht kunnen trainen in bewustwording, empathie, samenwerking, communicatie, zelfstandigheid en verantwoordelijkheid. Die ontwikkeling zorgt voor een veel veiliger en krachtiger leerklimaat.

Als je de kinderen in jouw klas één ding zou mogen meegeven, wat zou het zijn? Ik zou ze alle levenslessen en levensvaardigheden willen meegeven die zij in de kleine maatschappij (= de klas) hebben geoefend, zodat ze die kunnen gebruiken in de grote maatschappij daarbuiten. Ze mogen leren dat fouten maken erbij hoort, dat leren tijd kost en dat hun unieke ik mét hun eigen talenten ertoe doet.